Tvrđava Ladislava i Svetog Koronini – Koronini

Blizu Koroninija, na istočnoj strani sela, na levoj obali Dunava nalazi se tvrđava Ladislava I Svetog Koronini, utvrđenje čije ime je blisko povezano sa istorijom utvrđenja na drugoj strani Dunava, Golupcem. Tvrđava je jedno od najvažnijih turističkih atrakcija u regionu, naime, ovo utvrđenje je postalo poznato kao Tvrđava Ladislava I Svetog i u dokumentima se, od 1430. pa naovamo, spominje pod sledećim imenima: Zenthlerzlowara, Zent Lazlovara, Sant Ladislaem, Santus Ladislaus.

Tvrđava ima posebnu stratešku poziciju: okružena je dvostrukim zidom stena. Arheološka istraživanja otkrila su četiri faze konstrukcije koje su izvedene u različitim istorijskim periodima koji su jasno razdvojeni. Prvi dokazi naselja na ovom mestu potiču iz bronzanog doba. Iskopavanja su pokazala da je na ovoj lokaciji postojalo utvđeno selo koje je građeno u dva različita perioda. Neka iskopavanja bacila su svetlo na pronađene elemente koji datiraju iz 2. veka p.n.e, a zemljana tvrđava bila je sagrađena na ovoj lokaciji u 5. veku, dok je utvrđenje koje se vidi na levoj obali Dunava podignuto u 15. veku, otprilike u isto vreme kada je podignuta i tvrđava sa srpske strane, Golubac.

Tvrđava Ladislava I (ili kako je još zovu „stara tvrđava“) bila je feudalno utvrđenje u Koroniniju čiju izgradnju je naredio Žigmund Luksemburški, kralj Mađarske, i završena je 1428. nakon čega ju je kralj posvetio Ladislavu I Svetom. 1427. kralj Žigmund, na osnovu dogovora sa srpskim despotom Đurađom Brankovićem, imao je pretenzije na tvrđavu Golubac, koja je bila na srpskoj strani. Ipak, kapetan tvrđave predao ju je u ruke Turcima u zamenu za novac. Iz ovog razloga, Žigmund je bio prisiljen da izgradi još jedno utvrđenje sa druge strane reke iz kojeg je 1428. napao Golubac. Kao rezultat lične intervencije sultana Murata, Golubac je i dalje ostao u otomanskim rukama, a Mađari su morali da se vrate na levu obalu Dunava.

Godine 1433. kapetan tvrđave je bio Eberhard Sas. Kralj je tvrđavu predao Tevtonskim vitezovima, tako da su oni bili u posedu utvrđenja od 1429. do 1935. Godine 1457. već je bio u rukama Hunjadija, ali nakon Mohačke bitke tvrđavu su osvojili Turci. Nepoznate su prilike pod kojima je uništena tvrđava. Njeni ostaci su i danas vidljivi: 10-12 metara visoki deo glavne zgrade, delovi zida koji se podižu od tornja, ostaci starog tornja i delovi krila palate i dalje stoje.

Tvrđava je bila ograđena dvama kamenim zidovima: većim, izduženog obluka (najvećeg prečnika 190 m) i unutrašnjim, trouglastim, čije su duže strane gledale na istok i zapad. Na istočnom uglu sagrađena je okrugla unutrašnja kula, čija je osnova merila 5m u prečniku. Kapija se pružala od ovog dela zgrada i bila je utvrđena sa južne strane. Pored kapije bila je palata sa tri dvorane, uključujući i središnju svečanu dvoranu, kao i lukovima zasvođena ostava. Spoljašnja kula sa četvrtastom osnovom nekada je stajala na severnoj strani unutrašnjeg, trouglastog zida, koji je imao i poveznicu sa zapadnim delom kompleksa. Još jedan zid širok 3 m protezao se duž leve obale Dunava, a takođe je služio i kao zaštita tvrđave – pružao se od zapadne strane zgrade i završavao malim četvrtastim tornjem.

Utvrđenje se izdiže iznad prelepe prirode, što čini ovo mesto još popularnijim među turistima. Navodno nijedna druga klisura nije toliko široka kao ova, i Dunav doseže širinu od 5 km na jednoj tački. Na drugoj strani reke može se videti uglavnom obnovljena tvrđava Golubac, jedno od lepih vidika u Đerdapskoj klisuri sa srpske strane Dunava.

Zanimljiv istorijski događaj u vezi sa utvrđenjem danas živi u obliku lokalne legende. Legenda kaže da je u bitci protiv sultana Murata koju je vodio kralj Žigmund da bi povratio tvrđavu Golubac, kralj bio izdan i bio bi zarobljen zajedno sa svojim vitezovima da nije bilo žene jednog od njegovih vernih vitezova, Ištvana Rozgonjija, Cicele Sentđerđi. Hrabra žena, videvši opasnost koja im preti, bez straha je uletela u borbu i tukla po neprijatelju sa svojih barži. Prešla je reku i spasila svog muža i vladara iz turskih ruku.

Post Author: